______Is it Cameosis?______
What do You Reckon?
Yezzzirrr!. It’s Funky, Groovy, Hot, Relaxed and
Most of all,
Cool.
As in The cool of the great Miles Davis and ‘the Bird’ Charlie Parker.
The cool of Samuel L. Jackson in Pulp Fiction.
As in the coolness of a long summerevening, enjoyed with friends and a Martini.
A ray of sunshine on your face. Welcome to Cameosis. The summer edition of Cameo’s Word Up!
Glimlachend kijkt ze me na, terwijl de deuren voor mijn neus sluiten.
Bitch!
Ik veeg het zweet van mijn voorhoofd en zoek iets om mijn woede op af te reageren.
Het station is op dit uur echter knap leeg.
Nog nahijgend van het rennen neem ik maar een paar trekken van een sigaret. Ik heb nog even de tijd nu. En dankzij het wisselgeld van een vriendelijke passant heb ik losgeld voor een blikje en een snack.
Goed bezig die NS! Ik lees het kaartje wat ik van de sarcastische conductrice kreeg nog eens na. Vanaf 1 oktober is het niet hebben van een kaartje een boete van 35 euro, plus de ritprijs waard. Heb je dus geen pinpas bij je en zijn de loketten dicht dan wordt het ritje Amersfoort Amsterdam geen euro 6,80- maar euro 50, -!! Ook als je te voren om een kaartje vraagt.
Dat lokt de mensen de auto wel uit schat ik. En net als ik bedaard ben komt er een conducteur langslopen.
Ik schiet hem aan met mijn boosheid over het voor mijn neus wegrijden van de trein, waar beloofd was even op me te wachten.
Een smalende glimlach om mijn verontwaardiging valt mij ten deel. Allemaal de schuld van den Haag begrijp ik. Schrijf maar een brief en de groeten.
Ja hoor, het gaat best goed met de NS. Hard op weg naar lege treinen wat mijn betreft.
Zittend op het terras van ons vakantiehuisje sloeg ik gade hoe ze bezig was met haar tentje. Ze was mooi, had blond lang haar, was rank van gestalte en hoogstwaarschijnlijk Frans, wat toch een kleine drempel opwierp om maar meteen te gaan helpen. Bovendien was ze met een grote groep. Hulp genoeg dus.
Vakantie is bij uitstek de gelegenheid om eens onbedaarlijk verliefd te worden. En waar beter dan onder de warme zon van Zuid Frankrijk? Ik keek een half uur toe en voelde de eerste vlinders dwarrelen.
Het kampeerterrein was voorzien van een groot zwembad met een hoge duikplank. Daar trof ik haar de volgende dag, zonnend op een handdoek. De jongens uit haar groep waren druk met allerlei capriolen in het zwembad. Ik voelde met te onzeker over mijn Frans om haar aan te spreken en moest iets anders bedenken om haar aandacht te trekken.
Ik nam een slok van mijn orangina en dacht eens goed na. Hoe ik er ook over dacht, telkens weer kwamen mijn ideexebn uit op die hoge duikplank. Met een sierlijke sprong alla Matt Biondi in het water duiken, dat moest toch opvallen, temeer daar iedereen weg bleef van de 10 meter toren.
Nu ben ik geen waterrat bij uitstek. Water en ik hebben een haat liefde verhouding met elkaar. Ik zwem redelijk, maar ben niet behendig genoeg om het lang vol te houden. Bovendien heb ik wat trauma’s aan zwemmen overgehouden. Ooit sprong ik in Duistland van een steiger pardoes met mijn voet op een scherpe rietstengel. Een diepe snee van 5 centimeter over de holte van mijn voet en 4 weken niet voetballen was het gevolg. Maar pijnlijker was mijn herinnering aan het zwembad waar ik eens bijna verdronk. In een poging zo ver mogelijk onder water te zwemmen kwam ik in mijn allerlaatste adem naar boven. Om mijn hoofd hard tegen het zeildoek van een grote rubber band te stoten. Ik drukte door maar bleef kopje onder gaan. In een wanhopige poging om toch boven water te komen zwom ik verder maar er lagen meerdere banden naast elkaar. Terwijl bij mij het licht uitging heeft iemand me boven water gehaald. Sindsdien hou ik iets minder van zwemmen.
Maar ja. Ik moest nu wat. Met een licht gevoel in mijn buik stond ik op van het terras en liep naar de toren toe. Met elke stap die ik dichter bij kwam verdween de stellige overtuiging dat het goed ging aflopen iets meer. Toch liep ik door, klom tree voor tree de toren op en haalde boven eens heel diep adem.
Met een schuin oog keek ik haar richting uit. Mijn hart sprong even over toen ik zag dat ze keek. En niet alleen dat. Samen met haar vriendinnen waren ze recht op gaan zitten, blijkbaar om het schouwspel van die jongen op de hoge duikplank eens goed te kunnen aanschouwen. 
Er was geen weg meer terug maar echt het idee dat ik wist wat ik ging doen had ik ook niet. Matt Biondi, de Olympisch Kampioen schoonspringen maakte een achterwaartse salto en een schroef. Ik kon niet eens een radslag op het droge uitvoeren. Dan maar een geweldige aanloop!
Ik deed een stap terug en rende naar het einde van de plank. Hoewel ik niemand had zien springen was er blijkbaar iemand eerder op de plank geweest want hij was kleddernat.
Mijn laatste stap mislukte dan ook totaal. Ik gleed half uit, kon daardoor niet echt afzetten en maakte en vreemde duikvlucht naar beneden. Plat op mijn buik het water in!
Niet alleen een pijnlijke sprong, bovendien een die weinig indruk zou maken. Met een knal rode buik maakte ik me daarom snel uit de voeten. Mijn schande overdenkend.
Wel viel me nog op dat ze me niet eens al te hard lachend nakeek toen ik wegliep.
Er was nog hoop! Al voelde ik op dat moment alleen maar pijnlijke tintelingen.
Dit artikel verscheen tevens op ClimaxxX
Kamiel kwam eerst nog met een losse ingeving voor de titel van deze weblog: Limelight.
Hij zag daar snel van af omdat het liedje ‘Limelight’ in zijn hoofd weerklonk.
Op deze site staan talloze liedjes verbeeld. Eindelijk kun je eens zien wat je altijd hoorde!
Meer van dit fraais?
Alle in dit stuk gebruikte links verwijzen naar WMA filmpjes.
Er zijn mensen die alleen voor het spektakel van grote crashes naar Formule 1 kijken. Is er in de tweede ronde na de start niets gebeurd, dan haken ze af.
En waarom zou je ook langer blijven kijken? Het is en blijft natuurlijk de ultieme toys for boys sport, al ken ik steeds meer Dames die er ook van genieten. Toch zijn er momenten in die sport die gedenkwaardig zijn, hoe spijtig soms ook.
Climaxxx over Formule 1 hoor ik U denken? Ja. En met een reden.
Afgelopen week werd bekend dat de renstal van Frank Williams door het hof van Cassatie in Italixeb definitief is vrijgesproken van dood door schuld.
Geen schuld dus, maar wel betrokken bij de dood van een van de grootste coureurs aller tijden.
Daarom vandaag op Climaxxx, in woord en beeld;
In the dying seconds of his life;
Ayrton Senna
Imola 1984. Het is kort na de aanvang van de grote prijs van Europa in de Formule 1. Ayrton Senna kan eindelijk aan zijn race beginnen. Hij is op jacht naar een overwinning, nodig om zijn kansen in het WK open te houden. De aanvang verliep niet bepaald gladjes. Nadat Rubens Barrichello op vrijdag met zijn Jordan hard in een muur rijdt en er wonderwel alleen wat geschaafd vanaf komt, vergaat het debutant Roland Ratzenberger op de zaterdag training minder wel. Hij maakt een dergelijk harde crash dat hij later die dag komt te overlijden. De autosport wereld is geschokt, ook al staat Formule 1 bekend als een sport met risico’s. Hoe had dit kunnen gebeuren? Lag het aan het circuit? Het gonst van de wilde geruchten in de paddock en onder de supporters.
Alain Prost, de regerend kampioen heeft overleg gepleegd met alle overgebleven coureurs. The show must go on, al is niet iedereen daar gelukkig mee. Maar de ervaren rotten onder de coureurs weten dat geld de alles bepalende factor in hun sport is. Geen race is geen reclame tijd voor de sponsoren en die moet er komen, een te betreuren ongeval of niet.
Bij de start, die voorafgegaan werd door een minuut stilte voor Ratzenberger, gaat het meteen al grondig mis. Verschillende auto’s komen in aanraking met elkaar. De losschietende onderdelen vliegen alle kanten op, ook het publiek in. Later zou blijken dat daardoor meerder doden en gewonden vielen, maar ook die crash kon het circus niet stoppen. Het was toch spektakel van de eerste orde?
Dus reden de heel gebleven bolides 6 ronden achter de safetycar om in de 7de ronde hun race te vervolgen. Ayrton Senna reed dankzij zijn pole position uit de training op kop. Het zou Senna’s laatste ronde worden.
Imola is een snel circuit. Het wegdek vertoont wel wat hobbels, maar de ideale lijn is goed te berijden. Senna geeft vol gas, op het moment dat de safetycar van de track verdwijnt. In zijn spiegels ziet hij de jonge Michael Schumacher volgen. De druk op Senna is groot, Schumacher is de naaste concurrent voor het WK van de drievoudige wereldkampioen uit Brazilixeb. Senna moet gewoon winnen, vooral van zichzelf.
Schumacher staat bekend als een talent en heeft met zijn Bennoton de betere auto. Senna wil zijn reputatie als winnaar verder gestalte geven en is vast besloten nog altijd de beste coureur ooit te zijn. Vast beraden stuurt hij zijn Williams over het circuit, voor aarzeling is er geen plaats in zijn hoofd. Fouten maakt hij niet. Niet vandaag! Vandaag staat in het teken van de overwinning.
Bij het opkomen van het rechte eind kijkt hij in zijn spiegel. Schumacher is er nog, maar het gat is iets groter geworden. Senna voelt zich top, de Williams lijkt eindelijk te doen wat hij wil.
Aan het eind van een lang recht stuk wacht de zeer snelle naar links draaiende Tamburello bocht.
Senna voelt zich op zijn gemak in dergelijke bochten, waar de snelheid tegen de 300 kilometer per uur ligt. Hij recht de schouders nog maar even en stuurt iets naar links in. De Williams geeft geen gehoor. Razendsnel corrigeert Senna, maar de lijn naar links raakt verder weg. It’s all a matter of seconds now realiseert hij zich in een flits.
In een laatste wanhoopspoging rukt Ayrton Senna als een bezetene aan zijn stuur. Naar links, moet het, de andere kant op van waar zijn bolide heen aan het driften is. Veel tijd is hem niet gegeven om te corrigeren, veel tijd bleef hem xfcberhaupt niet meer over. Met zijn laatste, ultieme krachtsinspanning rukt Senna aan het stuur, dat wonderwel los aan voelt. Zo los dat Senna ondanks zijn zespuntsgordel omhoog van zijn stoel komt. Dan is het over.
Met een harde dreun schiet de Williams in het laatste deel van de bocht tegen een deel van de muur. De onderdelen van Senna’s wagen schieten alle kanten op, de bolide zelf schuift van de impact terug het circuit op. Senna beweegt al niet meer. De dood trof hem vol in het gezicht, een stuk wielophanging doorboorde zijn hersenen. Het afgebroken stuur hangt losjes in zijn schoot.
Er zijn diverse theoriexebn in omloop over de werkelijke oorzaken van de dood van Senna.
Er zijn foto’s bekend van vlak voor de fatale crash waar een stuk metaal op de weg te zien is nadat Senna daar net voorbij was gereden. Het blijft een veel besproken item in de racewereld. Maar alle theoriexebn ten spijt, bewezen zijn ze niet, althans, niet in de Italiaanse rechtbanken.
Officieel wordt Senna pas later die dag in het nabij gelegen ziekenhuis dood verklaart. In werkelijkheid was hij dat op slag, al bleef zijn hart nog een korte tijd kloppen. De reden van opgaaf in het autopsie rapport betreft een hersenpunctie door een afgebroken stuurkolom en een los geraakt stuk wielophanging. De race werd stil gelegd, maar later weer vervolgd. The show moet immers altijd doorgaan.
Voor wie zijn kennis over Senna wil testen.
Meer van dit fraais?
Grenadier Jaruska, Eerste Klas Beschouwer Buiten Dienst met strak gezicht en uitmuntende stem, treedt deze ochtend, gevuld met heldere zonnestralen tegen een helderblauwe lucht met licht witte atmosferische onderdelen, aan, met zijn rechterhand gestrekt tegen den Huzarenmuts, met de linkerhand den Sabel strekkend omlaag houdend tegen het immer gestrekte linkerbeen, om de volwaardige troep, bestaande uit vier mede-grenadiers, aan beschouwing ende inspectie te onderwerpen.
Is u allen in opperste staat van bereidheid jegens het voldoen aan alle onderdelen die wij hedendaags ten voetlicht zullen werpen?, vraagt de Grenadier Eerste Klas Beschouwer Buiten Dienst, met strak gezicht en uitmuntende stem.
Bij ons weten zijn wij dat, mompelen de strak wachtende Grenadiers in koor.
Dan zullen wij hedendaags den volzinnen produceren zoals deze gedrukt en gezet zijnde in den Grote Almanak der Grenadiers.
Maarre, het is een iets onwennig, zegt xe9xe9n der strak wachtenden. Na de hele verbouwing is het ons ietwat te moede geworden in ziel en zaligheid, zo vervolgt hij. Maar zeker zijn wij gezien uw opwerpingen, ter uwer wille ons te onderwerpen aan uw volle oproep deze ochtend gevuld met zonnestralen…
Bij deze geef ik u de gelegenheid binnenshuis te marcheren, aldus Grenadier Jaruska, Eerste Klas Beschouwer Buiten Dienst met strak gezicht en uitmuntende stem, aldaar een ruim gemakkelijk zittende zetel uit te zoeken en daarop een wijle met uw luie krent door te brengen. Meer heb ik u deze ochtend onder de gepaste zonnestralen niet mede te delen. Het ga u goed. Neemt u de houding aan zo die past bij het afmarcheren.
Ik dank U.
Meer van dit fraais?
Over humor en reclame is al veel gezegd en gezwegen. Zodra een filmpje de lucht in gaat waarin een duif hard tegen het raam aan wordt gegooid hangen de diverse protesterende dierenbeschermingsverenigingen direct aan de lijn bij de reclame code commissie.
Of dat terecht is laat ik in het midden maar het is een onmiskenbare trend; Humor is voor een goede reclame vrijwel onontbeerlijk, al denken de wasmiddel fabrikanten daar nog steeds anders over.
Frapant is wel dat sommige reclames bijzonder grappig zijn maar het nooit verder hebben geschopt dan internetfilmpje. Niet geschikt bevonden voor het grote publiek.
Beste firma John West, U had het mis!
Deze en meer filmpjes moet U zelf maar beoordelen, maar pas op! U zult moeten lachen….
John West vs BearHeineken dustmenPotnoodle its dirtyTango helmet Carling cleaning the house?Kitkat grabber
Cameo’s Word Up! is net aan met de zomereditie begonnen of de aandacht moest alweer verdeeld worden. Als het hier eens wat rustiger is, mocht U hier komen en U zelf verwonderd afvragen waar al dat stof vandaan komt, het heeft een simpele reden.
Cameo is niet altijd thuis! In een aanpalend stadje hier niet ver vandaan is zojuist een nieuwbouw project uit de grond verrezen.
Een gezamelijk project van 4 webboek vrienden met een gedeelde passie; Om het beste van elkaar te combineren tot een fascinerend weblog!
Literatuur, film, muziek, kunst en cultuur, stripkennis, weetjes, sport, u vindt het er allemaal.
Ik hoop dat Uw verblijf aldaar even plezierig wordt als dat alhier. Want de zomer is nog lang niet voorbij!
Het is hommeles in medialand. John de Mol is alom in het nieuws met zijn Talpa. Tv-sterren worden weggekocht, Bridget maasland bevestigde gisteren haar transfer van BNN naar 10, radiostations aangekocht en, in opdracht, verkocht.
Kortom, er is reuring.
Het zou dit jaar wel eens de boeiendste komkommertijdperiode in medialand sinds jaren kunnen worden.
Waar de een, ‘groot’ geworden met de Quizzen van BNN, een dubbelrol mag spelen bij haar oude en nieuwe omroep, werd de ander zonder pardon stantepede van de kijkbuis getrokken. Sorry jack, een man een man…..
Maar zielig was pas echt de inteelt vertoning van ‘t Goois matras kenner Albert Verlinde, die in RTL Boulevard vrolijk zijn gal liep te spuien over de verplichte verkoop van Noordzee Fm. Door de aankoop van Radio 538 door Talpa moest Noordzee Fm verkocht worden. Verlinde is een van de medewerkers van Noordzee en dat mocht blijken ook. Gebeurt er eens wat op radiogebied in Nederland, behalve het veilen van frequenties, is het weer niet goed.
Heeft de Mol met het verwerven van 538 de gouden kip in huis gehaald?
Vast wel, het schijnt het best beluisterde radiostation van Nederland te zijn. En het moet gezegd, ooit was 538 het beluisteren best waard. But that was Yesterday zong Foreigner.
Opgbouwd uit de nog rokende as van Radio Veronica was 538 een split-off op de radio van Veronica’s vaste vrijdag. De kern van medewerkers vertok naar 538- onder leiding van Erik de Zwart en Jeroen van Inkel- en ging daar door op dezelfde, succesvolle voet. Alleen dan commercieel. En dat heeft zo langzamerhand de formule genekt. Radio 538 is te veel een vast format geworden om nog te kunnen verrassen. Te veel gebonden aan de vaste roulatie, te veel gebaseerd op zekere reclame inkomsten om Jong, snel en wild te zijn.
Veronica op de radio was dat ooit wel. De top 40, Countdown cafxe9 met de legendarische Alfred Lagarde. het waren de top jaren van publieke radio in Nederland. Wie herinnert zich niet de Curry en van Inkel show op de vrijdagavond? Niet, dan heb je wat gemist. Zo wel, dan staan hier een paar linkjes naar de jingles.
Walking down a memory lane…..
Het kennen van jezelf is een van de belangrijkste voorwaarden om jezelf te kunnen waarderen. Opvallend veel mensen hebben moeite om bij een sollicitatie een goede zelfanalyse te geven. Benoem jouw sterke en zwakke kanten. De sterke zijn meestal niet het probleem. Maar het benoemen van de zwakheden lijdt tot een hoop gestotter, geaarzel, directe relativering van het zojuist benoemde punt en een doorzichtig in kijkje in het eigen ego; Zwakheden? Nou, eigenlijk niet.
To love yourself is to know yourself!
Dat had een stelling van de Baghwan kunnen zijn en wie de behoefte voelt na deze woorden een stevige joint op te steken en zijn of haar vlechten bij te werken onder het genot van John en Joko zal ik niet beschimpen. Peace man!
Maar er is meer dan zweverigheid aan deze stelling te ontdekken. Vergeet alle Dr. Phil zelfhulpmethodiek even, neem een kijkje in de spiegel. Zie jij jezelf echt?
Dat mensen zich profileren door het benadrukken van eigen sterktes is volkomen begrijpelijk. Geen mens zal je daar op aanvallen, mits je niet te veel aan arrogante zelfoverschatting doet. Maar zelfs dan wordt dat vaak nog als een gimmick ( alle rappers die te benoemen zijn) of als een typerende eigenaardigheid ( Louis van Gaal) bezien. Zelfoverschatting wordt niet als kwalijk maar als een foutje bestempeld.
“An obsession with a nice scent unknown among nature’s great laws: yet what men call good and evil is but nail polish on their claws.”
Canadian poet Irving Layton
Zelfonderschatting kan tot dusdanig verwrongen eigendunk leiden dat een mens er ziek van kan worden. Dikke mensen zijn gezellig. Altijd, ze zijn immers dik en iedereen weet, dikke mensen zijn gezellig. Dan zul je juist die ene fors gebouwde persoon zijn die constant chagrijnig rond loopt omdat de hele wereld jouw zelfbeeld voortdurend corrigeert; Je bent dik! Vetklep! Doe er wat aan, we vinden het niet mooi. En als je dan nog keigezellig was……Dubbel gepakt, in de tang van een negatief beeld gevangen.
To know Yourself is to be able to Love Yourself.
Er zijn nu eenmaal mensen die genoegen nemen met de Bold & the Beautifull als spiegel van de wereld. Daar moet de mensheid het niet van hebben. Enige exploratie in de eigen ziel zou de mens goed doen. Wie zichzelf kent, in alle sterke en zwakke kanten leeft een prettiger leven. Te weten wat je zwakheden zijn stelt je in staat daar mee om te leren gaan en geeft de medemens de kans die te aanvaarden.
Geen enkel mens is perfect. We trappen die open deur weer lekker dicht. Het gaat namelijk om het streven naar perfectie, niet naar de staat van het zijn zelf. Wie niet op ontdekking in zijn ‘ik’ gaat is gedoemd altijd reeds begane paden te belopen. Verre van avontuurlijk. Maar het niet ondervinden van je eigen zwakheden kan tot zelfdestructieve neigingen leiden. Denk maar aan Anorexia. Hou van jezelf, volledig, in al je sterke en zwakke momenten. It makes you a happy, more social person. Honestly.
Wat nu is de moraal van dit verhaal?
Stoppen met roken is ongezond voor de mensheid.
Kijk maar.
